Rozdział
3
Wiara
jako oparcie się na Chrystusie i powierzenie się Jemu
Wiara
jest uczestnictwem w życiu Boga, przylgnięciem do Niego jako jedynego
Pana, a także oparciem się wyłącznie na Nim. Oparcie się
na Chrystusie i całkowite powierzenie się Jemu wyraża naszą
pełną ufność wobec Niego. Człowiek jest ukierunkowany
na szukanie poczucia bezpieczeństwa, na szukanie oparcia, co oznacza,
że jest ukierunkowany na zawierzenie. Jest ukierunkowany na to, żeby
mieć jakiś system zabezpieczeń, żeby na coś liczyć,
żeby się czemuś czy komuś powierzyć. Poczucie bezpieczeństwa
to podstawowy, najbardziej elementarny wymóg ludzkiej psychiki. Jego brak, czy
to w sytuacji zagrożenia, czy zabrania nam jakiegoś oparcia, rodzi lęk.
To ten rodzący się w nas lęk sprawia, że nasze dążenie
do poczucia bezpieczeństwa jest bardzo silne.
Można
mówić o opieraniu się na czymś i poczuciu bezpieczeństwa w
sensie rzeczowym - gdy liczymy na to, co posiadamy; mogą to być np.
pieniądze, uzdolnienia, umiejętności. Można też umacniać
swoje poczucie bezpieczeństwa w sensie osobowym - gdy liczymy na kontakty i
międzyludzkie relacje ukierunkowane na realizowanie jakichś naszych
planów. Poczucie bezpieczeństwa w sensie rzeczowym wiąże się
często z naszym ukierunkowaniem się na przyszłość. Człowiek
o silnym oddźwięku psychicznym próbuje przewidzieć, co będzie
w przyszłości, próbuje zobaczyć nawet jej szczegóły i
stara się do wszystkiego przygotować, by nie być zaskoczonym.
Chce w ten sposób jakby zapanować nad przyszłością, szukając
w tym oparcia i poczucia bezpieczeństwa.
W
naszym życiu takie poszukiwanie poczucia bezpieczeństwa występuje
ciągle. Student, który idzie na egzamin, opiera swoje bezpieczeństwo
na pamięci, na tym, czego się nauczył, albo na swoich zdolnościach.
Może też liczyć na tak zwany los szczęścia, ale zawsze
będzie próbował na czymś się oprzeć, czy to w sensie
rzeczowym, czy osobowym. Wszystkie jednak ludzkie systemy bezpieczeństwa są
niedoskonałe i nie mogą być doskonałe, ponieważ oparte
są jedynie na naszych planach czy kalkulacjach; dlatego muszą zawodzić,
i wtedy dochodzi do kryzysu. Jeśli zawierzasz sobie, swoim zdolnościom,
temu co posiadasz bądź ludziom, z którymi jesteś związany,
to wcześniej czy później będziesz musiał się zawieść.
Aby
nasza wiara była oparciem się na Chrystusie i powierzeniem się
Jemu, musimy uznać, że tylko On jest naszym prawdziwym
zabezpieczeniem. Płynące z wiary w Jego Słowo całkowite
zawierzenie Chrystusowi jest jedyną właściwą odpowiedzią
na Jego niezgłębioną miłość ku nam.