Ks. Sławomir Kostrzewa prezentuje świadectwo pewnej młodej kobiety,
która jako nastolatka, bezmyślnie zaprosiła
 szatana do swojego życia.
Cz. 1     Cz. 2

Prezydent  USA  - Donald Trump -  o  Katolikach

Duchowa Adopcja
Dziecka poczętego

Ks. Dominik Chmielewski

Ks. Prof. Tadeusz Guz
 Wykłady, Homilie

Cud przychodzącego Boga  cz. 1

Cud przychodzącego Boga  cz. 2

Kiedy wybierasz
- jakimi kryteriami
powinienesz się kierować

Rozmowy niedokończone

Catalina Rivas
Tajemnica Mszy św.
Czy  wiesz co naprawdę
dzieje się w czasie
Mszy šw.?
Czyta Halina Łabonarska

25 Pielgrzymka Radia Maryja
na Jasną G�rę

Nagroda Lumen Gentium
 dla członków Polskiej Misji Katolickiej w San Antonio

dr Stanisław Krajski

Masoneria. Islam. Uchodźcy cz. 1
Masoneria. Islam. Uchodźcy cz. 2

Ks. bp. Grzegorz Ryś
Jubileusz Miłosierdzia

Obowiązek uczestniczenia
we Mszy św

Homilia ks. prof. Dariusza Oko w Sanktuarium NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i sw. Jana Pawla II

Zagrożenie okultyzmu
Ks. dr Bogusław Jaworowski

Niezamierzone pouczenia
złego ducha
podczas egzorcyzmów
Ks. Egzorcysta Pellegrino Eretti

Stałam u bram nieba i piekła
Osobiste świadectwo
pani dr Glorii Polo

Polish American Center

Koronka do
Miłosierdzia Bożego

The Chaplet of
Divine Mercy

Nowenna przed
Świętem
Miłosierdzia Bożego

Pismo Święte

Liturgia

Katechizm

Różaniec

 Ogłoszenia

Fotogaleria

Jak dojechać? 

Konsulat Generalny RP  w Houston
Link do Konsulatu RP w Houston - um�wienie się na wizytę
 

Portal W Polityce

Ks. Michał Olszewski Egzorcyzm – posługa miłoś�ci

Ks. Tadeusz Dajczer
Rozważania o wierze

"Nie znam was"

Mateusz 25,1-13
Wtedy podobne będzie kr�lestwo niebieskie do dziesięciu panien, kt�re wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały r�wnież oliwę w naczyniach. Gdy się pan młody op�źniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły. Lecz o p�łnocy rozległo się wołanie: "Pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!". Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: "Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną". Odpowiedziały roztropne: "Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie!". Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, kt�re były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: "Panie, panie, otw�rz nam!". Lecz on odpowiedział: "Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was". Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.

Zdumiewająca uczta weselna. Wszystko zapowiadało się dobrze: dziesięć druhen! Wyobrażamy sobie śliczne sukienki i śmiechy, pan młody nieco skrępowany, panna młoda urocza.

Ostre słowo burzy te marzenia: pięć druhen nazwanych zostaje "nierozsądnymi". Uwaga pozostanie skupiona na nich, ich brak zdrowego rozsądku zostanie bezlitośnie wypunktowany. Nie ma potrzeby zastanawiać się nad pięcioma pannami "roztropnymi", kt�re brutalnie odmawiają podzielenia się swoją oliwą nie to jest problemem. Przypowieść wytycza swoją drogę, nie zajmując się elementami, kt�re nie wiążą się z jej gł�wną nauką.

Spr�bujmy zatem zmierzać prosto do pouczenia, jakie daje nam ta brakująca oliwa. Brak czego może uczynić nas ludźmi nierozsądnymi?

Człowiek nierozsądny to chrześcijanin, kt�ry dobrze wystartował, ale nie wytrzymuje tempa i szybko powraca do zwykłego, niezbyt ewangelicznego życia. Pięć nierozsądnych panien wyobraża męstwo na kr�tką metę ludzi, kt�rych zniechęca czekanie i kt�rym dłuży się czas. Zerwą się w popłochu na głos wołania: "Nadchodzi pan młody, nadchodzi czas spotkania!".

A przecież myślimy o tym ostatecznym spotkaniu. Wiemy, że aby się ono udało, już teraz trzeba spotykać Jezusa tu, na ziemi w modlitwie, Eucharystii, Ewangelii, w sakramencie brata (Mt 25,40). Ale to wszystko kosztuje, a my ociągamy się z uregulowaniem należności: "Jutro się za to zabiorę". Wydaje nam się, że jesteśmy panami czasu!

Nawet gdy pod wpływem jakichś rekolekcji lub poruszeni jakimś wydarzeniem albo świadectwem spotykamy Jezusa Chrystusa, nie dość uważnie słuchamy Jego usilnej prośby: "Czuwajcie! Czuwajcie! Wytrwajcie, bo nie znacie dnia ani godziny".

Czy zatem trzeba ciągle pamiętać o tej godzinie, ciągle o niej myśleć? Nie, być gotowym na wielkie wołanie to znaczy żyć w pełni tak jak to tylko jest możliwe tym, co w tej chwili przeżywamy. "Duchowość chwili obecnej", to znaczy właściwe wykorzystanie życia codziennego, czyni nas najlepszymi kandydatami na Spotkanie. Ewangeliczny sens czasu: oliwę na jutro kupuje się dziś wytrwałą odwagą życia Ewangelią "na pełny etat", niezależnie od tego, jak długo będą trwały ciężkie dni.

W przeciwnym razie... Trzeba dojść aż do kresu tych smutnych god�w, rozbić sobie nos o ciężkie drzwi, wysłuchać sł�w cięższych jeszcze, zwłaszcza że druzgoczących wszelką nadzieję: "Nie znam was". Ostatniego dnia Jezus przyzna się tylko do "swoich", tych, kt�rzy bez znużenia starali się być ewangelicznym światłem, stale uzupełniając zapas oliwy.

Jeśli te twarde słowa: "Nie znam was" uderzają nas tak jak chciał tego Jezus, rozważmy obydwie postawy: panny roztropne i panny nierozsądne. Jaki jest stan naszych lamp?

ANDR� S�VE, Homilie niedzielne Krak�w 1999